30 sec van mijn PR

The day before

Mijn eerste 3000m race van 2019. De afgelopen twee weken was ik moe, zoals je in deze blog kunt lezen. Vandaag voelde ik mij weer fitter en ik heb zin in morgen.

Hoe gaat mijn dag er morgen uit zien?
8.00 Wekker, ontbijten, koffie zetten, ontbijt en lunch maken.
8.30 Aan kleden; wedstrijd broekje, kort zwart los. Zwarte sport bh, HSmeter, wedstrijd shirt. Trainingsbroek, favo sokken, Brooks schoenen (pas als ik de deur uit ga) 2x lange mauwen shirt, jasje.
9.00 Taspakken; Spikes, havermout lunch, kliekje avond eten voor terugweg, 4x boterhammen, 2x appelstroop en 2x pindakaas, yoghurtgums, yoghurtdrink, water, koffie, droge sokken, bodywarmer, jasje, broek en schoenen….
9.40 Richting de baan fietsen
10.00 – 10.25 Los lopen, oefeningen.
10.35 Van de baan weg naar het station
10.47 In de rechtstreekse trein vanaf Leiden centraal perron 4b naar Groningen 13.13 kom ik aan. Rustig op zoek naar een OV fiets en rond 13.45 ben ik dan op de baan.
14.00 Los lopen, oefeningen, paar keer versnellen.
14.30 tot 15.40 zo veel mogelijk rust.
15.40;  15 min los lopen, 10min oefeningen, 3x goed versnellen. Warm blijven tot de start. En nog even plassen natuurlijk.

Ik heb net een klein stukje gekeken van Sportlab Sedoc. Waar het gaat over stress en sport en waar je focus moet liggen. Je taak. Dat is waar je mee bezig moet zijn.

Tijdens de race

Wat is mijn taak morgen? 3000m. Zowel van mijn vorige trainer Tim als mijn oude-nieuwe trainer Bram Wassenaar heb ik de opdracht gekregen in rondjes 84 weg te gaan. Dat is wat ik sowieso moet kunnen. Je komt dan uit op een tijd van 10 min en 30 sec.

Weet je wat het grappige is? Dat moet ik inderdaad gewoon kunnen, sterker nog eigenlijk denk ik zelf dat ik sneller kan. Mijn PR van augustus 2018 is 10.52. En wat was ik trots op dat PR!! Ik was zo trots. Zo blij. En nu… nu zou het gek zijn als ik dat loop. Het zou eigenlijk gek zijn als ik morgen langzamer dan 10.30 loop. Ik denk dat ik sneller kan, maar ik wil toch proberen op die 84 weg te gaan. Maar stiekem wil ik óók proberen met de kopgroep mee te gaan en te kijken hoe lang ik dat kan volhouden. Ik heb nog geen keuze gemaakt… ga ik voor veilig en start ik rustig en bouw ik het op? Of kies ik direct voor diepgaan en ga ik met de koploopsters mee? Die meiden lopen rond de 9,15 a 9.45 als pr. Dat is echt te hoog gegrepen voor mij. Maar wie zegt dat ze het morgen gaan lopen?

Ik voel me beter dan de afgelopen twee weken, maar ben ik echt fit genoeg (mentaal) om diep te kunnen gaan? Je kunt natuurlijk alles als je er in geloofd en als je het wil. Maar wil ik morgen diep gaan? Na 3 wedstrijden vlak achter elkaar weet ik niet of ik al genoeg hersteld ben (niet alleen lichamelijk, ook mentaal) om diep te kunnen gaan.

Er staat morgen een aardig windje. De temperatuur is prima en er wordt geen regen verwacht. Wat wil je Vie? Alleen jij kan voelen wat je wil en die keuze maken. De keuze die je maakt, daar ga je voor.
Ik voel een weerstand tegen echt diep gaan. Maar waarom? Omdat ik bang ben dat ik het niet kan… Als ik nu kies om diep te gaan en het lukt me niet, dan voelt het misschien als falen. Als ik nu kies voor rondjes 84… Misschien verwacht ik nu ook dat ik me te chill blijf voelen bij rondjes 84 en dan valt dat straks erg tegen…

Je zit in een best wel negatieve gedachten stroom Vie. Wat wil je morgen het liefst?
Ik wil morgen starten in rondjes 84. Dat de eerste 1,5 km doen en dan versnellen. Daarna wil ik diep gaan wat er nog in zit. Waarschijnlijk start ik iets te snel, eerste rondje 80…? Mooie uitdaging om tempo gevoel te krijgen en niet te snel te starten.

Tijdens de race.

Terwijl ik per rondje wil gaan bedenken wat ik ga lopen denk ik; “Nee, dit wil ik niet, ik wil de wedstrijd morgen op me af laten komen!. Op het moment zelf kiezen wat ik doe, dat wil ik”. Waarschijnlijk wil ik de eerste 2 ronden wel met de kop dames mee. En dan moet ik voor mezelf gaan inschatten, hou ik dit vol, of ga ik mijn eigen weg kiezen.

Verstand op 0 en lopen. Doen wat ik kan. Lopen. Gaan. Gewoon gaan. Je loopt het sowieso uit en je gaat sowieso hard. Misschien kom je jezelf tegen dat je te snel van start bent gegaan. Boeiend. Dan is het maximaal 5 min sterven. En dat kun je!!! Als je tijdens een 10km 2 km kunt sterven, dan kun je ook zeker 1km tijdens een 3km sterven.

Langzaam starten… Ik kan het niet. Waarom niet? Omdat ik het niet wil. Ik wil mijn grens opzoeken en er tegen aan lopen. Mezelf dan heel hard vertellen dat wanneer je denkt je grens behaald te hebben, dat je dan pas op 40% van je max zit. Dat als er gevaar zou zijn, je ineens meer energie blijkt te hebben. Ik wil pushen. Welke tijd daar morgen ook bij gaat horen. Ik wil pushen. Ja. Dat is wat ik wil. En hoe dat pushen er morgen uit gaat zien weet ik nog niet. Ik weet niet wat ik nu kan op een 3000m. Ik weet niet hoe uitgerust ik werkelijk ben.

En nu naar bed Vie. Morgen een leuke, lange dag.

Slaap zacht.

RACEDAY!
Een hele planning schreef ik deze morgen op mijn hand. Starten in rondes 84 en gaan versnellen. Mijn plan is 10.17 te gaan lopen als alles gaat zoals ik hoop. Als de wind mee valt en ik niet te veel alleen loop. De planning deze ochtend loopt iets anders dan die hierboven staat, ik besluit thuis het eerste rondje in te lopen ipv bij de baan en vanuit huis naar het station te gaan.

In de trein besef ik mij ineens dat dit een competitie wedstrijd is. Dit zou wel eens een enorme boemel race kunnen worden. Je tijd doet er niet toe, je plaats wel. Die snelle meiden gaan misschien wel super traag van start om vervolgens een eindsprint in te zetten. Wat is mijn plan? Wat is mijn taak? Mijn taak is zo veel mogelijk punten voor de club binnen te halen. Hoe ga ik dat doen? Geen koploper zijn. Niet de snelle meiden hazen en vervolgens er enorm uitgelopen worden. Mijn plan is zo snel mogelijk achter de snelle meiden te zitten en aan te haken, zien hoe lang ik het vol hou.

Ik reis heerlijk eerste klas met een kortingskaartje. Lekker alle ruimte en rust voor mezelf. Als einzelgänger kan ik hier uren van genieten en 2,5 uur rechtstreekse trein is voor mij gewoon genieten. Elke gek zijn gebrek niet waar!

Ik vind het spannend, maar voor mijn doen ben ik ook behoorlijk relaxt. Ik weet wat ik kan en dat wat ik kan, dat ga ik doen. Klaar. Ik heb vertrouwen in wat ik kan.

De eerste 20 meter na de start

De start.
Binnen twee stappen zit ik precies waar ik wil zitten. Achter de twee snelle meiden en de rest achter mij. Binnen no time lopen we uit op de rest, maar het voelt zooooooooooooo traag. “Nee he”… denk ik… “Daar gaat mijn PR. Een boemelrace”. Tot ik ploegleider Stan mijn ronde tijd hoor roepen. O.. precies op schema. Bij blijven!!
Rondje twee. Nog steeds bij de twee snelle dames en nog steeds op schema. Dan zetten de meiden een versnelling in die ik niet mee doe. Ik blijf het tempo vast houden. Tot ronde 5 zit ik op schema, daarna komt het verval wat ik juist niet wilde. Toch ben ik trots als ik met 10.25 over de finish kom! 5.5 ronde alleen gelopen. Metaal blijven pushen. Alleen tegen de wind. Voor me waren ze te ver weg om nog in te kunnen halen, achter me zat niemand in mijn nek te hijgen. Als ik het tempo had laten gaan had ik ook 10 punten (3e vrouw) binnen gesleept voor het team. Maar ik wilde een dik PR en ben onwijs trots dat ik kon blijven pushen. Bijna 30 sec van mijn pr af. Mijn nieuwe PR is 10.25.13 en ik voel dat ik nog veel sneller kan. Ik voel me sterk en trots.

Na twee rondjes , de rest van de race alleen bikkelen.

Intens genoten van deze dag. Onwijs leuk ook om de meiden Dinie en Jacolien te leren kennen! Dinie, bedankt voor alle foto’s! We volgden elkaar al via Insta en nu voor het eerst zagen we elkaar in het echt. Wat is de wereld toch grappig geworden met dat internet. Onwijs vrolijke, leuke en spontane meiden die ik nog veel vaker op wedstrijden tegen ga en tegen wil komen! Tot snel meiden! Tot heel snel! Want mijn plan is om maandag 22 April in Amersfoort een 800m te lopen. Geen idee wat ik daar op kan. Echt geen idee. Dinie doet in ieder geval ook mee en zoals het er nu naar uit ziet zelfde serie. Nog even afwachten of mijn kuiten snel bijgekomen zijn van 3000m baan op spikes. Maar ik ben iig ingeschreven.

Ik heb nog nooit zo genoten van wedstrijden lopen. Eigenlijk is mijn doel voor het hele seizoen al geslaagd.

“Wanneer je geniet van het hardlopen, is elke wedstrijd gewonnen”.