Je kunt ook overdrijven..

Terugblik op mijn eerste wedstrijd van dit jaar. De Runnersworld Nieuwjaarsloop van het ZZ-circuit. Een thuiswedstrijd met de start vanaf mijn eigen club; Leiden Atletiek.

Ik liep ontspannen. Er waren geen negatieve gedachten. Elke stap voelde makkelijk. Té makkelijk. Door mijn hoofd gingen zinnen als; “Ik wil ontspannen hard en ik wil na afloop kunnen zeggen dat ik genoten heb. Ik loop hier mijn eigen race, laat me niet opjagen door anderen. Dit tempo voelt makkelijk”.

En toen maakte ik een foutje. Ik keek op mijn horloge. Ik zag 3.48 min/km staan en dacht er zeker van te zijn; dit tempo hou ik vast! Als het zó makkelijk voelt om 3.48 te lopen, dan hoef ik vandaag niet sneller. Dan kom ik straks en met een trots gevoel van een goede tijd én met en easy gevoel over de finish. Nummer 2 van de vrouwen lag al te ver voor om nog op in te kunnen lopen en nummer 4 was nergens te bekennen. Tjah.. Waarom zou ik harder gaan? 3.48 is een super tempo…! Ik keek niet meer op mijn horloge.

Eenmaal aan de finish snapte ik mijn eindtijd niet en pas thuis besefte ik dat ik naar mijn gemiddelde tempo had gekeken… De eerste km liep ik in 3.36 (dat is nog wel te snel hoor). En tijdens de tweede km liep ik blijkbaar rond de 4 min/km. En dat maakte een gemiddelde van 3.48… Die 4 min/km is voor mij inderdaad een easy 5k wedstrijdtempo.. Het voelde ook té makkelijk. Ik had het kunnen weten, maar ik dacht niet verder na en luisterde niet naar mijn lichaam. Mijn lichaam zei me; dit gaat te makkelijk…

Na afloop probeerde ik vooral te zeggen dat ik tros mocht zijn dat ik van elke stap genoten had, maar het voelt toch niet helemaal lekker. Op een wedstrijd wil ik knallen en dat heb ik niet gedaan. Gelukkig zie ik het niet als een mislukte race. Ik heb niet het gevoel dat ik heb gefaald en ik schaam me niet. Ik heb namelijk heel veel geleerd!

Leerpunten van deze race;
1. Ik ben super fit.
Want als 19.29 doorkomst tijd op de 5km als zo easy voelt, dan mag je wel zeggen dat ik fit ben.
2. Ik ben niet blij na een wedstrijd waarin in niet push.
Pushen kan samen gaan met genieten. Niet pushen is natuurlijk chill tijdens het lopen, het doet immers geen pijn, maar dit is niet hoe ik tevreden op wedstrijden terug kan kijken.
3. Ik heb de juiste instelling om mijn doelen te halen.
Juist omdat ik nu zónder pushen niet het gelukkige gevoel na de wedstrijd had, voel ik me veel zelfverzekerder dat ik mijn doelen ga halen. Er zit zo veel meer in dan dit en ik wil knallen!
4. Mijn voorbereiding mag anders.
Maar hier moet ik nog even wat dingen voor op een rijtje zetten en met mijn coach Paul en trainer Tim in gesprek. Wie weet komt hier later nog een blog over.

Fotografie door 10vanNoordwijk

Ik kan wel iets vertellen over de dagen voorafgaand aan de wedstrijd. Vrijdag avond wilden mijn benen maar één ding; RACEN! NU!! KNALLEN!!Als zaterdag ochtend de wedstrijd was geweest, was ik er klaar voor. Dat is iets om mee te nemen en over na te denken. Waarom was ik vrijdag wel klaar voor de race? En waarom was het zaterdag avond weg?

Zaterdag heb ik vooral stil gezeten. Nagekeken en lessen voorbereidt. Lang in mijn pyjama rond gelopen en met eten deed ik maar wat. Op zich is dat laatste heel knap voor iemand die tot 3 weken geleden al haar eten nog afwoog (zelfs elk worteltje, elke snee brood… alles!). Dit deed ik om te zorgen dat ik voldoende binnen kreeg zonder paniek. Dát heb ik gelukkig niet meer nodig en daar wil ik ook niet meer naar terug. Ook een rustdag voor een wedstrijd is juist goed. Alleen halverwege de dag kwam mijn hoofd (het laatste restje eetstoornis) in opstand. “Je bent alleen maar aan het zitten en je eet maar door de hele dag, je bent lui en je bent nu aan het aankomen” hoorde ik in mijn hoofd. Ik ging er wel tegen in, maar het gevoel werd erger. Aan het einde van de dag voelde ik me voor het eerst sinds lange tijd weer dik en lui.

De race drive had plaats gemaakt voor faalangst. Ik gaf mezelf peptalks, maar kwam niet meer tot het gevoel van vrijdagavond. Ik wil niet terug naar afwegen en gecontroleerd eten, maar ik denk dat het geen kwaad kan goed na te denken hoe ik de dag voor de wedstrijd de volgende keer ga aanpakken. Het is immers ook zonde als het me mentaal te veel in de war brengt. Alle andere dagen waren geen probleem. Kerst, Oud en Nieuw. Ik heb er van genoten en goed meegegeten met alles. Vrijdag 4 januari was mijn zelfvertrouwen nog hoog, dus die feestdagen hebben geen invloed gehad. Stickertje verdiend! Alleen de dag vóór de wedstrijd, daar moet ik even over na gaan denken. Voldoende eten is dan belangrijk, maar voor mijn zelfvertrouwen is het niet handig om “veel” te snoepen.

Overigens kwam ik wel moe over de finish, voor de gene die mij hebben zien uithijgen bij het hek, dat kwam doordat ik de laatste meters nog even een sprintje inzette. En sprinters liggen na een 100 of 200 meter ook op de grond uit te hijgen. Ik zag er wellicht vermoeider uit dan dat de race werkelijk voor mij voelde.

Mijn conclusie na deze wedstrijd; Je kunt ook overdrijven met ontspannen lopen.

Ik vroeg me af, hoe doen jullie dat de dag voor een wedstrijd? Hebben jullie rituelen? Iets wat zelfvertrouwen en energie geeft? Ik ben erg benieuwd en zou het leuk vinden als je dat in een reactie hier of op Instragram laat weten!

Veel hardloop plezier en race motivatie!
Liefs,
Vienna Romanée

2 gedachten over “Je kunt ook overdrijven..”

  1. Wat een leuk verslag weer! Ik denk dat de voorbereiding op een wedstrijd erg van je eigen fitheid en doelen afhangt. Vroeger kon ik flink trainen de dag voor een wedstrijd en een flinke snelheidsprikkel gaf alleen maar betere prestaties. Door blessures loop ik nu geen wedstrijden meer maar vanaf mijn 40ste nam ik twee dagen voor wedstrijd rust en de dag voor de wedstrijd loslopen met 3x 400 exact in het gewenste wedstrijdtempo ( tot op de halve seconde). Maar plezier blijft het belangrijkste. Het is toch een hobby?!

    Liked by 1 persoon

    1. Bedankt voor je reactie! Op dit moment merk ik dat ik het ook heel goed doe als ik juist wel wat snelheidsprikkels heb gehad! Misschien wat rust in de duurloopjes pakken de week ervoor en bijvoorbeeld in kracht, maar wel snelheid! Het is zeker een hobby, haha. Ik pak alles altijd fanatiek aan.. Dat maakt het voor mij extra leuk! Leuk om te weten hoe jij het aanpakte! Wat was je favoriete afstand?

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s